ผมคิดว่าการบวชจะทำให้พัฒนาตนเองและเมื่อแต่ละคนเป็นคนดีแล้ว ก็จะทำให้สังคมทั้งหมดดีขึ้นเช่นกันครับ เพราะว่าสันติภาพโลกจะเกิดขึ้นได้จากสันติสุขภายในครับ
ตอนนั้นอัลเฟรด ร้องเสียงหลงดังลั่น ลูกก็ตกใจก็ร้องกรี๊ดตามไปด้วย ความรู้สึกมันเหมือนเรา Shock ไปเลย คิดว่าเราตายแน่ๆ แล้วความรู้สึกของลูกก็กลับมาอีกครั้ง เมื่อลูกได้ยินเสียงอัลเฟรดค่ะ อัลเฟรด พูดออกมาเป็นภาษาไทย ว่า “ขอบคุณครับหลวงปู่ ขอบคุณที่ช่วยผมครับ ขอบคุณมากๆครับ” พร้อมกับพนมมือท่วมหัว ส่วนตัวลูกกำลังหาย Shock มือไม้ยังสั่นอยู่ งงว่าเรากำลังอยู่ที่ไหน เรารอดตายจริงๆหรือนี่
วัดพระธรรมกายนอร์ธสวีเดนฉลองครบ 10 ปี พร้อมจัดพิธีทอดผ้าป่าสามัคคีร่วมกับ 11 วัดในยุโรป สนับสนุนการเผยแผ่พระพุทธศาสนาและสอนสมาธิแก่ชาวต่างชาติ
เกาะติดสถานการณ์ชวนบวชอุบาสิกาแก้วห้าแสนคน
แถมยังมีเรื่องที่ผมปลื้มแบบไม่จบ ปลื้มมอร์แดนปลื้มครับ เพราะเมื่อเสร็จสิ้นการบวชในวันที่ 8 ผมได้ถามกับพระใหม่ว่า ใครมีเป้าหมายที่จะบวชถวายชีวิตในพระพุทธศาสนาไปตลอดชีวิตบ้าง ไม่น่าเชื่อครับว่ามีพระภิกษุผู้บวชใหม่ตั้งใจจะบวชตลอดชีวิตถึงห้ารูป และที่อัศจรรย์กว่านั้นคือในห้ารูปนั้น สามรูปอายุสามสิบกว่าๆ อีกสองรูปอายุสี่สิบแปด และห้าสิบสี่ปี ยังอยู่ในวัยทะหะรังกันทั้งนั้นเลยครับ
หลวงพ่อครับ...แม้หมู่บ้านโดยรอบแถบๆนี้ค่อยๆแปรเปลี่ยนไปนับถือศาสนาอื่นกันหมด แต่...ชาวพุทธในหมู่บ้านของผม ยังคงยึดมั่นในพระพุทธศาสนา เพราะไม่มีใครอยากจะเอาใจออกห่างจากสิ่งที่บรรพบุรุษได้สร้างให้ไว้ คือ เจดีย์เนินดินองค์นี้
เมื่อก่อนภรรยาผม จะหงุดหงิดง่าย โมโหร้าย และมักชวนทะเลาะ ผมจึงใช้เทคนิคสร้างสันติสุขในครอบครัวอย่างง่ายๆ คือ เมื่อใดที่เธออารมณ์ไม่ดี เริ่มบ่น ผมจะรีบไปเปิด DMC ทันที แล้วบอกว่า "ดูสิ เดี๋ยวไปเกิดเป็นยักษ์นะ ทำไมเราไม่พูดกันดีๆ ทำไมต้องโมโห เห็นมั้ย...ดูหลวงพ่อสิ ท่านยิ้ม ท่านไม่โกรธ" เธอก็จะหยุดคิดแล้วสักครู่เธอก็หยุดบ่น เธอใจเย็น มีเหตุผลมากขึ้น ผมทึ่งจริงๆ ครับ ที่ DMC ทำให้เธอเปลี่ยนแปลงไปอย่างใหญ่หลวงครับ
ผมย่ำทุกก้าวด้วยความตั้งใจ สัมมาอะระหังทุกวัน ไม่ต่ำกว่า 8-9 พันครั้ง ผมมีความสุขตลอดเส้นทาง ทุกกิโลเมตรที่ก้าวเป็นบทฝึกที่เข้มข้นทั้งกายและใจ ที่กลั่นให้ผมเป็นพระแท้ได้ดีกว่าเดิม
พระมหาอาคม สันติชโย อายุ 24 ปี เปรียญธรรม 9 ประโยค รูปที่ 63 ของวัดพระธรรมกายครับ ภูมิลำเนาเดิมของผมเป็นคนเมืองปราสาทหิน ถิ่นภูเขาไฟ ผ้าไหมสวย รวยวัฒนธรรม จังหวัดบุรีรัมย์ครับ
ย้อนไปในปี พ.ศ.2537 เป็นปีทองที่ผมเพิ่งเข้าวัดพระธรรมกาย ผมมาเฉพาะงานบุญใหญ่ๆ เพราะชอบคนเยอะๆ เพราะถ้าคนน้อย มันไม่ตื่นเต้นครับ
